Odwieczne pieśni

Wojciech Koprowski skrzypce
Krzysztof Oprawka skrzypce
Marcelina Rucińska skrzypce
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej
Przemysław Neumann dyrygent

Henryk Wieniawski Fantazja na tematy z opery „Faust” Gounoda op. 20
Henryk Wieniawski II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22
Johannes Brahms Koncert skrzypcowy D-dur op. 77, cz. I
Mieczysław Karłowicz poemat symfoniczny Odwieczne pieśni op. 10

Literatura skrzypcowa XIX wieku reprezentuje szczyt solistycznego kunsztu, od operowej fantazji po monumentalny koncert symfoniczny. Fantazja Wieniawskiego na motywach Fausta Gounoda przekształca operowe tematy w pełną kontrastów narrację, należącą do najważniejszych osiągnięć romantycznej techniki skrzypcowej. Koncert Brahmsa natomiast odrzuca czystą popisowość na rzecz symfonicznego rozmachu, partnerskiej relacji solisty z orkiestrą i beethovenowskiej dyscypliny formy. Najdojrzalsze oblicze polskiego późnego romantyzmu ukazuje zaś poemat symfoniczny Odwieczne pieśni, który skłania do refleksji nad tęsknotą, miłością, śmiercią i wszechbytem.